Ebru, kitreyle yoğunlaştırılmış su üstünde, özel hazırlanmış boyalarla oluşturulan desenlerin kâğıt üzerine geçirilmesi yoluyla yapılan bir süsleme sanatıdır. Fırça ve boyaları özeldir.

Ebru sanatının ne zaman ve hangi ülkede ortaya çıktığı bilinmemekle beraber bu sanatın doğu ülkelerine özgü bir süsleme sanatı olduğu düşünülmektedir. Bazı İran kaynaklarında Hindistan'da ortaya çıktığı yazılıdır. Bazı kaynaklara göre de Türkistan'daki Buhara kentinde doğmuş ve İran yoluyla Osmanlılar'a geçmiştir. Batıda ebru "Türk Kağıdı" ya da "mermer kâğıdı" olarak adlandırılmaktadır. Ebru hakkında Türkçe kaleme alınmış bilinen en eski eser, 1615'ten sonra yazılan "Tertib-i Risâle-i Ebrî" (تَرتیبِ رسالۀ اَبری) adlı yazma kitapçıktır.

Osmanlı döneminde başlı başına bir sanat ve iş kolu olan ebruculuk, 20. yüzyıl başlarına gelindiğinde unutulma noktasına gelmiştir.

Geleneksel sanatlarımızın bir başka ifade ile somut olmayan kültürel miraslarımızın yaşatılması, sürdürülebilmesinin tek yolunun günlük hayatta kullanılabilir olması ile mümkün olacağına inanıyorum.  Bu amaçla, klasik ebrunun yanında, farklı yorumlarla ebrunun günlük yaşamın hemen her alanında kullanılabileceğini gösteren çalışmalar yapıyorum. Kâğıt, kumaş, seramik, cam, deri gibi pek çok materyal üzerinde ebru desenlerini yorumluyorum. Desenlerim bir kadının şık bir elbisesi, bir evin salonunda çarpıcı bir tablo, bir insanın elinde çanta, bir otelin koridorunda uçuşan şık bir dekor olabiliyor.